Ευτυχία-Δυστυχία

H ζωή θα σου φέρει πολλές δυστυχίες, αλλά ίσα ίσα μ' αυτές είναι που θα γίνεις ευτυχισμένος.

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Ηλεκτρονική Δράση των blogs για το Περιβάλλον στο Διαδίκτυο

*Blog Action Day*

Ένα θέμα. Μια μέρα. Χιλιάδες φωνές.

Στις 15 Οκτωβρίου, οι bloggers απ’ όλο το διαδίκτυο θα ενωθούν με σκοπό να ευαισθητοποιήσουν τους αναγνώστες τους για ένα μοναδικό και σημαντικό θέμα – ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Κάθε ένας blogger θα αναρτήσει ένα κείμενο σχετικό με το περιβάλλον, προβάλλοντάς το με την προσωπική του ματιά. Ο στόχος μας είναι να προκαλέσουμε έναν γενικό διάλογο για ένα καλύτερο μέλλον.

Η Ημέρα Ηλεκτρονικής Δράσης επιδιώκει τη μαζική συμμετοχή. Αυτό σημαίνει ότι σε χρειαζόμαστε! Εδώ είναι 3 τρόποι που μπορείς να συμμετέχεις:

• Ανάρτησε στο blog σου ένα θέμα σχετικό με το Περιβάλλον την Ημέρα της Ηλεκτρονικής Δράσης (15 Οκτωβρίου)
• Δώρισε τα κέρδη της ημέρας σε μια περιβαλλοντική φιλανθρωπία.
• Διάδωσε την Ημέρα Ηλεκτρονικής Δράσης στο διαδίκτυο.

Θα βρείτε πληροφορίες (στα αγγλικά) εδώ: http://blogactionday.org/

Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Το Οικολόγιο (www.oikologio.gr) συμμετέχει σ’ αυτή την προσπάθεια επεκτείνοντας και προωθώντας τους τρόπους που μπορείς να συμμετέχεις. Σε δράσεις ή σε συζητήσεις ή όπου αλλού εσύ επιλέξεις. Για εμάς αυτός ο σκοπός δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στα blogs, ούτε στις δωρεές σε ΜΚΟ, αλλά περνά από τη συλλογική ισότιμη ενεργοποίησή μας για τη διάσωση της φύσης. Για εμάς το Περιβάλλον είναι θέμα προς διάλογο και δράση ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, και γι’ αυτό δημιουργούμε συνθήκες συνεργασίας ώστε η προστασία του να γίνει υπόθεση όλων. Γι’ αυτό η ομάδα του Οικολογίου συμμετέχει στο κάλεσμα της Ημέρας Ηλεκτρονικής Δράσης και καλεί με τη σειρά της και όλους τους Έλληνες bloggers να ενωθούν γι’ αυτό τον σκοπό.

Το Οικολόγιο είναι μία ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών. Γεννήθηκε στο διαδίκτυο, με αφορμή τις καταστροφικές και πολύνεκρες πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007. Φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν κόμβο έγκυρης ενημέρωσης και ανοιχτού διαλόγου σχετικά με τα μικρά και μεγάλα οικολογικά ζητήματα, καθώς και να συμβάλλει δυναμικά στη δραστηριοποίηση όλων των ενεργών πολιτών που επιμένουν να διεκδικούν ένα καλύτερο περιβάλλον.

Το Οικολόγιο είναι και θα παραμείνει μακριά από οικονομικές ή πολιτικές σκοπιμότητες. Δεν έχει πόρους και διοικητικά συμβούλια. Στηρίζει τη δύναμή του αποκλειστικά στη συλλογικότητα των μελών του, που αγωνίζονται ισότιμα και δημοκρατικά για την προστασία του περιβάλλοντος. Η πρόσβαση είναι ελεύθερη σε όλους και η συνεργασία με οργανώσεις, ιδρύματα και φορείς είναι ευπρόσδεκτη.

Ακόμα με ψάχνουνε

Άνοιξα την πόρτα και ήρθε μία θάλασσα.

Μπήκα μες στη θάλασσα και πνίγηκα.

Και μετά ήρθε ένα σκυλόψαρο και μ’ έφαγε.

Ακόμα με ψάχνουνε.

Θέληση

Στην κάθε ματιά σου

έντονη κατάβαση στο σκοτάδι

Το κάθε στήριγμά σου

Όταν πιστεύεις πως η ζωή είναι μικρή

Όσο κατανοείς τα όσα βιώνεις

Όταν είσαι ικανή να αυτοεκφράζεσαι

Όταν η θέλησή σου

ορίζει την κάθε σκέψη και πράξη σου

Όταν η θέλησή σου

εστιάζεται σε κάτι

Έλεγα σε κάθε στροφή

τ’ όνομά σου

Ναυάγησα σε ρόδα

ανοιξιάτικα

Ξεχάστηκα μια μέρα στην καρδιά σου

Να φέρεις το εσώτερον φως

στα δάχτυλά σου

Έτσι θα μ’ ακουμπάς

μ’ αυτό το φως

Αναδυόμενη απ’ το δικό σου σκοτάδι

Μια οπτασία στ’ άπλυτα μάτια σου

Γίνεσαι ζωή

Και ζωή ήσουν

Θέλω να διαβαίνω τα μάτια σου

Μια μέρα σαν αυτή θα με φιλούσες

Καρδιά

Παίρνω τον αέρα σου βαθειά μου

νιώθω το πνίξιμο βαθιά

απ’ το σημείο που δεν θα μπορείς να ξαναγυρίσεις

πίσω πια

που δεν θα σκέφτεσαι τίποτα πια

θα είναι όραμα η σκέψη σου

Nα μάθεις ποιος είσαι

μόνο τότε...

ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ

θα υλοποιηθείς πράγματι

θα ενσαρκωθείς

πράγματι !

Αφήστε τα παιδιά να παίξουν

αφήστε τα παιδιά να παίξουν επιτέλους

Νερόβραστοι! Χωρίς καρδιά μέσα σας

Άθλια κατακάθια

Αρκετά σας ανέχτηκα

Ποιος μίλησε για ειρήνη

και ποιος μιλά

στον αέναο πόλεμο

ποιος μίλησε γι’ αγάπη;

Ann Erpino

Με κλαδιά αμυγδαλιάς

Νιώθω σαν να μην έχω το δικαίωμα oύτε σε σένα να μιλήσω.

Βούλιαξε κάθε πάτριο έδαφος κι έκατσε.

Σαν να μην ξέρω την κατάλληλη ώρα

Αλλού είμαι εγώ κι αλλού ο κόσμος...

Συνεχώς χάνομαι κι επειδή βιάζομαι

Διανύω χιλιόμετρα σε λαβυρίνθους.

Και τη ματιά σου δε βλέπω.

Η ματιά σου δε με κοιτά.

Κάθε κλωστή κόπηκε.

Και γιατί βρίσκομαι εδώ και συ εκεί.

Γιατί σε ζητώ και μου λείπεις.

Γιατί ο έρωτας με τη μορφή του εγωισμού πονά.

Μου δείχνει και μου μιλάει η αγάπη σου.

Και χαμογελά ο νους

Και το σώμα σ’ αποζητά.

Αλλά το νου σου γιατί τα καρφιά δεν έχω ακόμη βγάλει.

Να ‘ναι απαλά τα χέρια ν’ ακουμπήσουν

Για να μειώσουν και τις βροχές

Και νά ‘ρθω ν’ ανασάνω

Σε μια ζωή με μέλι

Να παρακολουθώ

Τις προσευχές σου μυστικές σου

Τις πληγές σου να τραγουδώ

Ν’ απλοποιώ και να συνθέτω.

Ζητώ τη γλώσσα μου

Να αναγνωριστεί από τα σπλάχνα μου.

Ζητώ τη ζωή να ενδιαφερθεί για τους θανάτους μου.

Κι εκεί παντού είναι τα πλοκάμια σου

Στο διάστημα, σ’ αυτό λιμάνι.

Και το καράβι μου καιόμενο

Στις μοναξιές των ψιθύρων.

Τραγουδώ μ’ άσπρα κλαδιά αμυγδαλιάς

Και παρασέρνομαι στα βουνά της λησμονιάς.

Αχ, το μεγάλο πώς να χωράει στο μικρό;

Με πόση ένταση και δύναμη χτυπά

Μια αμφίδρομη σχέση

Μη – μη – με πονάς

Θα φτάσεις ν’ ακουμπήσεις

Από μακριά

Σαν μυθιστόρημα άφτιαχτο ακόμη

Να με ζητάς

Να μ’ ακουμπάς με τόση σύνεση

Να απαντάς

Με αμεσότητα να με κοιτάς

Οργή

Αχ, μωρέ Έλληνες που βουτήξατε τη μνήμη έεεεξω στο χάος και που πιστεύετε το παρελθόν για παραμύθι. Και παραμύθι που δεν διδάσκεστε απ’ αυτό, μα παραμύθι που εννοείτε φαντασία. Φαντασία που εννοείτε διαβολική υπόσταση του νου.

Καταργείτε σιγά σιγά τη γλώσσα μας, καταργείτε τη νόηση και τους συλλογισμούς μας και λέτε: Τούτη είναι η αλήθεια!

Η επιστήμη όμως προϋποθέτει άτομα που ψάχνουν, που αμφισβητούν, που δε δέχονται μέχρι να γίνει βίωμα το καθετί.

Αχ, Έλληνες που σας έκαναν να ντρέπεστε για το ότι είστε Έλληνες. Και τώρα βρίσκετε, βρίσκετε μες στα πλούτη σας τη φτώχεια σας.

Θάνατος! Θάνατος στην ψευδαίσθηση

Θάνατος...

Μα οι καλοί φεύγουν κι η φυγή τους σημαίνει η τελείωσή τους. Φεύγουν γιατί δεν έχουν να κάνουν τίποτε για εσάς εδώ. Ενώ εσείς τα θέλετε όλα έτοιμα. Φοβηθείτε την ώρα που θα σας κρίνει ο ίδιος σας ο εαυτός!

Γιατί εσείς μπορεί να ξεπουλάτε τις αξίες και να σβήνετε τη μνήμη σαν κάτι που έχει τελειώσει, όμως η μνήμη είναι αθάνατη και όλα μα όλα τα προσάπτει.

Άνθρωποι που δεν προβληματίστηκαν ποτέ δεν είναι άνθρωποι αλλά ζώα που παρηγοριούνται που είναι αδύναμα μα έχουν κάποιους να τα προσέχουν. Έτσι λοιπόν, με τόση ευκολία που σκοτώνετε καθετί ζωντανό, έτσι που νομίζετε πως αυτή η δύναμή σας σας κάνει και να μη νοιάζεστε για τα συνόντα σας, έτσι να μείνετε μόνοι επιτέλους στη γη, να δείτε τι καταφέρατε!

Να ζήσετε και να βιώσετε τη μοναξιά για να το καταλάβετε, να την πάρετε τη Γνώση που σαν ηλίθιοι πιστεύετε πως είναι αμάρτημα !

Anger