Sunday, June 3, 2007

Ζωή δεν είμαι



Ζαχαρωτά με πρόσωπο

Διάφανες υποσχέσεις

Κλείνω κλειδιά στη χούφτα της απάτης

Ανοίγω για λίγο

Κι ύστερα πάλι

Αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια

Χαρά, χαρά, ευτυχία

Η παράνοια της λογικής

Της τρέλας μου σωσίβιο.

Βαθιά κρυμμένα στην ψυχή

Το τίποτα, η ανυπαρξία

Ο πόνος το βουνό

Το βουνό της συμφοράς

Αδέσποτα σκυλιά δαγκώνουν την αλήθεια

Κι όλη η αλήθεια είναι ο φόβος

Είναι η ντροπή.

Προσεύχομαι στον θεό

Είναι πάντα εδώ

Μου κρατάει σφιχτά το μυαλό να μην σπάσει

Να μην γίνει χίλια κομμάτια

Σιχαίνομαι, σε σιχαίνομαι

Θέλω να φύγω

Ν’απομακρυνθώ από το τέλος σου

Που θα ‘ναι μόνο η αρχή.

Φρικιαστική αρχή.

Ποιότητα ζωής.

Ποιας ζωής;

Ποιας γαμημένης, ποδοπατημένης ζωής;

Ζωή δεν είμαι.

Ζωή δεν νιώθω.

Όλα αβέβαια.

Να συγκρατώ συνέχεια λουλούδια κι οπτασίες

Ν’ αντέχω τους πόνους

Τους πόνους.

Τους ανελέητους ψυχικούς πόνους

Ποιας ψυχής;

Πόθων ασήμαντα σπαθιά

Παίζω, πετάω δίχως φτερά

Αγκάλιασέ με, σφίξε με ζεστά

Και πες μου ένα παραμύθι να ξεχάσω,

Ν’αποκοιμήσω τους χτύπους τους αληθινούς.



tolitsa said...

Παραμυθι ξεχασμενο,
μεσα στην καρδια κλεισμενο....

Kallioph said...


MasterOfDeception said...

Despair :


If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you
But make allowance for their doubting too,
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream--and not make dreams your master,
If you can think--and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
And risk it all on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with kings--nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you;
If all men count with you, but none too much,
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And--which is more--you'll be a Man, my son!

--Rudyard Kipling

P.S. Πώς πάει ? :)

Kallioph said...

επ, πού χάθηκες εσύ; Ήρεμα..

Πολύ ωραίος ο Rudyard Kipling

MasterOfDeception said...

Χάθηκα από τότε που πήρε η google τα blog κ έπρεπε να ανακτήσω το blog μου, όπως έγραψα κιόλας στο πόστ που έκανε πρόσφατα ... Από 'δω μέχρι αρχές αυγούστου που φεύγω για διακοπές θα το ανανεώνω που και που ...